Wat een driedaags weekend had moeten zijn is vandaag al 5 dagen geworden.  Spijtig genoeg zit ik er niet van te genieten want ik ben zondagavond ziek geworden.  Cindy heeft het al meer dan een week en ik voelde het al een paar dagen aankomen, maar zondag wist ik het zeker.  Het begint bij mij altijd in de keel en dan verspreid het zich naar de neus en oren.  Gisteren was ik naar de dokter geweest die zei dat het alleen maar allergie is.  Wow, zo ziek van een allergie ben ik nog nooit geweest.  Gisterennamiddag was ik het er het ergste aan toe, en dan weer maar het werk gebeld dat ik een tweede dag nodig heb om te recupereren.  Vandaag ga ik me forceren van goed en veel te eten zodat mijn lichaam sneller kan recuperen.  Dit is voor mij het moeilijkste: stillzitten en rusten.  Ik kan altijd zoveel vinden om te doen rond het huis, lessen voorbereiden, in de studio werken, mijn website updaten... dat een uurtje TV kijken voor mij niet gemakkelijk is. Maar 't is van moeten.  't Is de bedoeling van morgen terug gaan te werken (en les gaan te geven...).  Oh, en vandaag mag ons fosterhondje Tinkerbell voor de eerste keer naar het adoptiecentrum.  Ze is zo'n goed hondje dat ze snel zal geadopteerd worden.

Wel, het heeft me anderhalve dag geduurd maar de deur staat erin.  Even wat geschiedenis vertellen over ons huis: gebouwd in de jaren 50, met het achterste gedeelte (waar de nieuwe deur is geinstalleerd) was bijgebouwd in de jaren '70.  En ik denk dat de eigenaar(s) het zelf hebben gedaan, want het heeft hier en daar voor wat extra werk gezorgd.  En ik moet toegeven dat ik er schrik van had.  Ik ben nooit naar de vakschool of zo geweest en als kleine jongen had ik geen interesse in dit soort dingen.  Maar als het moet, dan moet het waarschijnlijk...

Hier is een hoekje van de oude deur.  Volledag uit metaal, heel zwaar en de wieltjes waren totaal versleten.

Eerst moest dus de oude deur verwijderd worden.  Leek gemakkelijk, maar de metsers hadden de metalen staaf in de muur gemetseld.  Dus met de zware hamer er maar aan begonnen.  Na een half uurtje was de deur eruit en hebben we de nieuwe klaargelegd om alles te meten... en te meten... en nog eens te meten.  Waar ik het na al die jaren nog altijd moeilijk mee heb is dat niets hier in meters en centimeters is.  Alles is in feet en inches en 3/4 inch, 5/8 inch...  Dus alles NOG maar eens gemeten.

De isolatie leek in de jaren 70 ook maar op niks...  heel veel ruimte tussen de bakstenen en de binnenmuur...

Na het verwijderen van de metalen deur was het dan de beurt om een beschermingslaag te leggen op de bakstenen waar de deur gaat op rusten.  Als het regent en moest er water onder de deur geraken zal het niet verder geraken dan deze strip die als een goot werkt.  Geen water dus naar binnen...  Ik heb ook de strip aangebracht aan de zijkanten van de deur.

Dan was het tijd om de deur rechtop te zetten en om te zien of ze wel past.  In het begin was het een beetje moeilijk want hier en daar zit er altijd we iets niet recht (vooral als het huis door de eigenaars zelf is gezet), maar na wat gezweet (en een klein beetje gevloek) kreeg ik ze dan toch rechtgezet.

Ik had nogal veel ruimte aan de zijkanten van de deur, dus heb ik die ruimte moeten opvullen met extra hout en "shims".  Hier zie je de deur met de open ruimte aan de rechtse kant...

Nadat alles was opgevuld met hout wat het de beurt aan de isolatie.  Ik vond deze leuke spuitbusjes in de winkel waarbij er een vloeistof uitkomt maar het onmiddellijk zwelt en uit mekaar gaat en alle gaatjes opvult.  Na een uurtje is het droog en kun je gewoon de extra isolatie weg snijden.  Heel tof om te doen, gemakklijk, duurzaam en goedkoop.

Terwijl dat buiten hing te drogen ben ik binnen begonnen aan het afwerken van de deur met mooie "trim" rond de deur.  Nu is het de beurt aan Cindy om de hele zaak wat "op te warmen" met gordijnen of wat ze maar wil.  De deur staat erin en nu stillekes aan beginnen denken aan het vervangen van de keukenvloer...