bart vleugels vanuit de VS

Het heeft heel wat uurtjes geduurd, maar ik ben toch in geslaagd om mijn studiooke waar ik audio en video opneem en monteer een beetje op te kuisen.  Een nieuwe computer zorgde er ook voor dat ik andere nieuwe apparatuur heb moeten kopen, maar het heeft toch voor een mooier een properder effect gezorgd.  Hier zijn een "voor" en "na" foto van mijn hoekske.

Ik ben er heel blij mee.  En het klinkt allemaal goed ook!!

Gisteren ben ik even langs gegaan bij een autoshow waar mijn baas zijn Corvette liet zien.  Kevin was in maart in een klein ongeval (hij was OK, de auto niet) en nam van de gelegenheid (en verzekeringsgeld) gebruik om zijn auto wat bij te vijzen.  Hier zijn een paar foto's van zijn mooie wagen.

Oh, en heb ik jullie verteld dat Cindy voor mij heel lekkere mosselen had klaargemaakt op nieuwjaarsdag!?  Wat waren ze lekker!  En natuurlijk een mosterdsausje en frietjes erbij!!

Interstate 40 is een autostrade dat van het oosten naar het westen door de Verenigde Staten trekt.  En dus ook door Oklahoma City.  En in de jaren '60 was er toen een brug gebouwd voor al dat verkeer en toen rekenden ze op ong. 75000 auto's per dag.  Wel, vandaag zijn er dan meer dan 120000, en de brug kon al dat verkeer niet volhouden.  10 jaar geleden werd de beslissing genomen om de autostrade een paar 100 m verder naar het zuiden te herleggen, en vandaag was het de opening van de nieuwe autostrade  't Is te zeggen, het verkeer dat naar het oosten rijdt mocht op de nieuwe baan.  Het verkeer richting westen moet nog 2 maanden wachten.  Maar er was veel volk komen opdagen om de autostrade officieel te openen.

En thuis ben ik mijn montagetafel weer aan 't veranderen.  Met de nieuwe computer moest ook andere nieuwe apparatuur gekocht worden, en ik ben er dus vanavond aan begonnen.  En zo ziet het er momenteel uit...  Morgenavond doen we verder.

Vandaag geniet ik van de derde dag vakantie (van de 4).  Cindy en ik hebben op oudejaarsavond nog snel wat isolatie gespoten op onze zolder om onze energiekosten wat te verlagen.  Omdat de laag tussen het plafond en de zolder alleen maar een vorm van gipsplaat is in de meeste huizen en Amerika, is isolatie langs de kant van de zolder (en in de muren) enorm belangrijk.  Ik heb een laag van bijna 30 cm gespoten en dat zou toch een korting van bijna 30% op onze verwarmings- en koelingskosten moeten betekenen.  En we kunnen tot $500 van onze kosten aftrekken van onze belastingen, dus we denken dat het de moeite waard is.  En we voelen het al... normaal slaagt onze chauffage op na 15 minuten, maar nu is het al 35 minuten geleden dat ze opgeslagen is, en het blijft dus lekker langer warm in huis.  Het zal ook hetzelfde zijn wanneer we onze air conditioner moeten aanzetten... En omdat electriciteit nogal duur is, zullen we ook in de zomer wat geld besparen.  De isolatie die er lag was oud (waarschijnlijk van toen het huis gebouwd was... in de late jaren '50) en zorgde voor bijna geen isolatie meer.

Met een masker, speciale bril en een extra lichtje op mijn klak kroop ik naar boven.

Cindy bleef in de garage en deed het zwaarste werk.  Ze scheurde de isolatie open en stak het in de blazer.

De machine is een omgekeerde stofzuiger en zet de isolatie 16 x uit van zodra het uit de blazer komt.  Na een drietal uurtjes blazen hadden we gedaan met werken en zag de zolder er heel wat anders uit!

Vandaag geniet ik van mijn laatste dag vakantie.  Morgen ga ik terug werken voor 3 dagen, maar volgende week is het weer een korte vanwege nieuwjaar!  We hebben een hele mooie en plezante kerstvakantie achter de rug, en we hebben tegelijkertijd 2 hondjes gefosterd.  Sprout is een labrador mix.  Ze is 9 maanden en een typische deugniet.  Chamberlain komt van een "puppymill", een plaats waar ze niks anders doen dan honden kweken in niet ideale omstandigheden.  En je ziet het er aan... hij is heel "afwezig" en wil alleen maar knuffels en slapen.  Ze mogen vandaag alletwee naar het adoptiecentrum.  Ik ben beniewd of we ze zullen terug zien.

Cindy had gisteren goed haar best gedaan om me een belgisch maaltijd te geven met Kerstmis... Lekkere videe met frietjes en een lekkere Lindemans kriek.  Het was heel lekker !!

Om het lekker eten wat gemakkelijker te laten verteren wandelden nadien even langs Chesapeake, een aardgas bedrijf dat altijd hun bomen heel mooi versieren voor het eindejaar.  En nu richting nieuw jaar!!

Cindy's vakantie is vandaag begonnen en dat heeft ze gevierd met te bakken.  Ze heeft belgische chocomouse gemaakt, en cream puffs, scottish shortbread en lekkere ginger koekjes.  We hebben een groot gedeelte aan de buren gegeven maar er is nog meer dan genoeg om er dit weekend van te smullen.  Ik heb geluk!!  Ik denk dat we ons gepland avondeten zullen overslagen en onmiddellijk aan het dessert beginnen.

Wel, Cindy is er in geslaagd om Alexis haar haar min of meer te knippen.  Ze is nu veel properder en ze kan eindelijk zien:-).  En Farley is terug van weg geweest...  zijn eigenaar heeft hem terug gebracht (onbekende reden), en daarom heeft Alexis er eventjes een broertje bij...

We hebben ook afgelopen week onze kerstboom gezet en het huis wat versierd.  Hier is de boom en een fotootje met wat meer details van wat er zoal in hangt.

Ik ben zondagnamiddag onze nieuwste foster gaan afhalen op het dierenasiel.  De hond moest tegen zondagavond weg, of ze zou het einde van maandag niet gezien hebben...  En ze is zo'n lieveke.  We weten niks over de eigenaar, maar het is wel duidelijk dat ze geliefd was.  Ze moet wel dringend geschoren worden en de nageltjes geknipt... de vorige eigenaar heeft daar zich niks van aangetrokken.  Ze gaat vandaag naar de veearts en misschien zullen ze ze daar ook scheren...  Ondertussen zien wij niks anders dan een bolleke vacht.

De vloer in de living is af.  Het heeft tot zondagmiddag geduurd, en ik ben er heel blij mee.  Het moeilijkste was het zagen van de plankskes rond het trapje van de keuken naar de living.

Maar na de trapjes was alles gelukkig rechthoekig en kon ik in verhoogde snelheid verder.  Gisterenavond hadden we al wat meubels terug in de living geplaats, en vandaag heb ik de laatste plankjes gelegd.  Op de trapjes gaan we nieuw tapijt laten leggen.  Jowee geniet dus nu van zijn nieuw bed op zijn nieuwe vloer terwijl Cindy op zoek gaat naar het juiste tapijt of tapijten...

 Het tapijt verwijderen uit de slaapkamer viel zo hard mee, dat Cindy en ik besloten hebben om ook het tapijt uit de living te verwijderen.  Ook al is het zacht aan de voetjes, stof en zand zakt naar de bodem en na verloop van tijd ruikt het ook niet zo fris...  En met hondjes (die van ons en foster hondjes) is het beter om een harde vloer te leggen.  We begonnen dus met het verwijderen van het tapijt.  Onder het tapijt veel zand en beton.

En nu ben ik dus begonnen met het leggen van de nieuwe vloer.  Ik werk overdag, dus een paar uurtjes 's avonds en waarschijnlijk zullen we tegen zondagavond op een nieuwe vloer lopen...

Vandaag was het Thanksgiving.  In plaats van een kalkoen met familie hebben Cindy en ik het op ons eentje gevierd... en met het tapijt te verwijderen uit onze slaapkamer.  We hebben alletwee last van allergie.  En de honden helpen natuurlijk ook niet.  En we hadden geluk.... onder het tapijt lag een mooie houten vloer.  Dus we hebben het tapijt verwijderd en het voelt veel frisser en gezonder.  En het zal gemakkelijker zijn om het proper te houden... 

Ik ben nu verhuisd naar het halleke tussen onze slaapkamer en badkamer, en morgen ga ik al het tapijt uit onze living sleuren.  Wat zal het een groot verschil maken!!

Overmorgen is het hier Thanksgiving, en meestal maken we dan ook de brug naar 't weekend.  We gaan van de gelegenheid gebruik maken om de slaapkamer onder handen te nemen en er een nieuwe houten vloer leggen.  We beginnen morgenavond met het verhuizen van het bed etc. en donderdagochtend begin ik eraan.

We zitten nog altijd te genieten van onze foster Farley.  Hij is nog altijd niet geadopteerd (waarom weten we eigenlijk niet), maar het maakt ons niks uit want hij is een heel tof hondje.  En hij zit er niks mee in om een beetje onnozel met ons te doen... hier laat Cindy ons zien hoe hij er met lange haar zou uit zien...

Morgen is het dus onze vrijdag, en ik ga op 't werk 2 interviews afnemen op de nieuwe autostrade I-40 die door Oklahoma City trekt.

Toen ik een paar weken geleden mee reisde met een paardentransport had ik weer mijn camera bij.  En dankzij de stem van Cindy hebben we er weer een mooie video van kunnen maken!  Deze video is gemaakt voor Katie Forest, de eigenares van Nedpoint LLC, een zaak die zich specialiseert in de import en export van paarden.  Er komt veel bij kijken: bezoeken van de veearts, documenten voor export, een quarantine periode van 30 dagen alvorens paarden uit de VS kunnen ge-exporteerd worden...  Maar Katie zorgt voor alles!!

www.nedpoint.com

Donderdagavond heb ik nog eens geassisteerd met het vervoer van paarden van Oklahoma naar Amsterdam;  We hebben donderdag 8 paarden opgeladen en tijdens de nacht vervoerd naar de luchthaven in Houston;

De paarden moeten volgens de wet na zo'n trip naar Houston minstens 5 uur rusten alvorens ze opnieuw in een luchtvaartcontainer per 3 worden opgeladen.

 De paarden worden als laatste opgeladen in de cargo ruimte van het vliegtuig en bijna 9 uur later stonden we op Schiphol.  In de namiddag de trein genomen naar huis, waar ik een paar dagen verwend word

Gisterenavond mocht ik bij mijn jongste zus gaan eten, en haar dochter Karlien was aangekomen in haar nieuwste wagen: een BMW cabrio.  De moeite waard!!   Spijtig dat Cindy er niet bij is voor een testrit te doen...

Verleden week mocht ik een prijs in ontvangst nemen voor de documentaire over het honderdjarig bestaan van ODOT.  De prijs werd uitgereikt door de Public Relations Society of America.  Een aangename verrassing!

Onze fosterhond heeft eergisteren een nieuwe thuis gevonden, maar we hebben al een nieuwe.  Zijn naam is Farley, en we hebben geen idee van ras.  Hij lijkt een beetje op een mini rottweiler.  Hij denkt dat hij de baas is en hij is verliefd op Connor.  Hoe weten we dat?  Telkens als Jowee een beetje TE dicht voorbij Connor loopt, begint Farley van zijnen tak te maken en Connor te beschermen...  Wat zijn al die hondjes die we al gehad hebben toch verschillend!

Onze fosterhond Cuki doet het heel goed.  Ze is ZO slim dat we moeten oppassen... en ze doet niets liever dan achter de eekhoorntjes zitten.  Maar  af en toe geniet ze van de zetel...

 De persconferentie van ODOT van verleden week was een groot succes.  Bijna alle media (TV- en radiostations) waren er, en er waren ook veel politici die hun steun kwamen tonen. 

En begin deze week waren Nick en ik naar Felt getrokken.  Felt is een dorpje dat ong. 6.5 uur rijden van Oklahoma City ligt.  We waren daan ook maandagnamiddag vertrokken en we verbleven in het Longhorn Motel, want we moesten om 8 uur ter plaatse zijn voor de opnames.  We waren ernaar toe getrokken om een "asphalt overlay" te filmen.  Het is als het ware een laagje asfalt leggen over asfalt.  De opnames duurde minder lang dan ernaar toe te rijden;-)  Wat wel leuk is aan een overlay is dat bijna alle zwaar materiaal dat ODOT heeft er aanwezig is: 15 camions, het overlay machine, 2 rollers en een tractor.  De moeite waard.

Ik ben de afgelopen dagen veel in Tulsa geweest.  Er is dan ook heel wat te doen op de autostrades.  De I-44 in Tulsa wordt verbreed aan beide kanten.  Het is een project dat al jaren bezig is en nog niet onmiddellijk zal gedaan zijn.  Hier zijn ze 2 rijstroken tegelijkertijd aan 't leggen...

En op de I-244 hebben ze 1 richting van een brug verwijderd en zijn ze nu begonnen aan het maken van de nieuwe brugpijlers.  De nieuwe brug zal de eerste in Oklahoma zijn die 2 verdiepingen heeft.  De bovenste voor dagelijks verkeer en onderaan plaats voor fietsers, voetgangers en treinen.

Morgen verzorg ik de audio en video van een belangrijke persconferentie.  Op dit moment staat Oklahoma bijna laatste op de lijst van goede bruggen en wegen in gans Amerika.  Morgen wordt er een nieuw 8-jaren plan aangekondigd dat Oklahoma van bijna laatste plaats naar de top 5 van beste wegen en bruggen in het land zou moeten catapulteren.  Er is een persconferentie op 10:30 en dan wordt er een andere conferentie gehouden in ons gebouw om 11:45.  We zullen ons mogen haasten!

En onze fosterhond doet het goed.  Ze zit maar te jagen achter eekhoornjtes, dus een mooie stille foto van haar is maar moeilijk op plaat vast te leggen...

Verleden week waren Cindy en ik de nieuwste supermarkt van OKC binnen gestapt. Sunflower Market is een paar km van de deur en verkoopt vnl. "organic" voedsel.  Lekker, maar een beetje duurder dan dat we gewoon zijn...

Afgelopen donderdag trokken Nick en ik naar het NW van de staat (Buffalo) waar Division 6 ODOT's 100ste verjaardag vierde.  Net voor Buffalo ligt het stadje Woodward, waar onze electriciteitsmaatschappij een heleboel windmolens heeft gezet.  Het is nogal winderig in Oklahoma, vooral dan in de "panhandle".  En denk aan de musical en film "Oklahoma" en de tekst... "Where the winds come sweepin' down the plains".  't Is waar :-))

En we hebben een nieuwe fosterhond.  't Is een meisje en ze heeft nog geen naam (suggesties altijd welkom).  Ze is heel lief, speelt heel graag en is een beetje een deugniet (tot groot ongenoegen van Catie de kat)...

Vandaag een dagje verlof genomen want gisterenavond zijn mijn schoonouders gearriveerd met hun RV (recreational vehicle).  Ze waren 2 weken geleden vertrokken vanuit Olympia en via Indiana (waar ze hun zoon John zijn gaan ophalen) naar Tennessee gereden om naar de NASCAR race in Bristol te gaan zien.  Daarna zijn ze John gaan afzetten en zijn ze nu (via Oklahoma) terug onderweg naar Olympia.  En ze hebben ook hun nieuw hondje bij.  Wij waren fosters voor Gilda en hebben haar toen met het vliegtuig naar Olympia genomen.  Wel, nu een paar maanden later krijgen we ze nog eens te zien.  Hier is een foto van juli en nu september.  Wat is ze toch gegroeid!  Maar haar liefde voor de tennisbal is niet verdwenen!

Vandaag was het de grote opening van de Rock Creek bridge over I-35 in Norman.  De brug is belangrijk voor Norman omdat het het oosten met het westen van de stand verbindt.  Je ziet hier de nog ongeopende brug achter mij.  't Was vandaag weer een hoedje en bril-dag, want het was deze namiddag 38 graden...

Er kwam geen TV of radio opdagen, maar de reporter van de krant was er wel.  En veel lokale politici...

De brug was een goed voorbeeld van hoe een staatsorganisatie zoals ODOT kan samenwerken met de stad.  De brug gaat over de autostrade (ODOT) maar de weg zelf wordt onderhouden en werd gebouwd door de stad Norman.  De brug heeft ook een apart fietspad, en vandaar ook dat de fietsers als eersten over de geopende brug mochten rijden.

Ons Mireille en haar man Danny hebben hun vakantie in Amerika erop zitten en vliegen op dit moment terug naar huis.  Ook al was het een drukte van belang op de New York luchthaven vanwege Irene, ze zijn er veilig en wel door de security geraakt en waren op tijd aan de gate om in te stappen.  Ze zullen morgenvroeg om 8 uur terug in Brussel staan.

En ik film de brug maar.  Deze keer kwam de langste sectie van de brug naar beneden, ong. 70 m. lang!

Alvorens ze kon worden gezakt moester er eerst nog een paar secties van elkaar gelast worden.

In de late namiddag kon de brug dan gezakt worden en wordt ze deze week in 3 secties gezaagd en verplaatst naar een nieuwe en permanente rustplaats.

Morgen moet ik de audio verzorgen voor een persconferentie in Norman.  Daar wordt een nieuwe brug over I-35 in gebruik genomen.  Foto's volgen.

Vandaag was het de laatste dag in Oklahoma voor Mireille en Danny.  De trip naar Hot Springs was heel goed mee gevallen!!  Vandaag kwamen ze even langs op mijn werk.  Hier zie je mijn bureau met van links naar rechts: Danny, Mireille op mijne schoot, Kevin de baas en Nick mijn collega.

Nu begrijpen ze een beetje beter wat ik doe voor werk en hoe het er allemaal uitziet op mijn bureau.  Daarna trokken we naar Lee's voor een lekkere sandwich.  Ik ben deze namiddag terug gaan werken terwijl M&D naar de winkel trokken om Cindy en mij te traketeren op een lekkere Vlaamse maaltijd.  Er stond soep, bloemkool met witte saus, een steak en chocolade pudding op de menu!

Ik denk dat Oklahoma en ons thuisje hen heel goed is bevallen.  Nu maken ze zich klaar voor de vliegtuig reis van Oklahoma, via Dallas naar New York City.  Ik wens hun veel plezier en een veilige reis.  Bedankt voor jullie bezoek, M&D!!

Vandaag mocht ik er om 4 uur uit om om 7 uur klaar te staan in Catoosa in het NE van de staat.  Daar staat een hele oude brug die moet vervangen worden.  Maar we kunnen de brug niet zomaar opblazen... de secties worden in een park gezet.  En omdat de brug deel uit maakt van Route 66, maken we er een korte documentaire van.  Hier zijn een paar foto's van vandaag.  Morgen a ik voor de eerste dit semester les geven, en komen Mireille en Danny teurg van hun lang (en blijkbaar ook heel warm) weekend in Hot Springs.  Benieuwd hoe het geweest is!

Mireille en Danny zijn ondertussen met hun huurwagen aangekomen in Hot Springs in de staat Arkansas, maar ze genoten eergisteren nog van een volle dag in Oklahoma.  Aldi is sinds 2008 in Oklahoma, en daar moesten we dus even binnen springen.  Ik vind het heel interessant dat de Aldi's hier net hetzelfde ruiken als in Belgie.

En je kan moeilijk Oklahoma City overslagen zonder een bezoekje te brengen aan 1 van de vele casino's.  Dit was Mireilee en Danny's eerste bezoek ooit aan casino.  Spijtig genoeg hadden ze niks gewonnen...

Belgen kennen hun bier.  Oklahoma PROBEERT van bier te maken, maar als ik Mireille's gezicht moet geloven denk ik niet dat ze daar in geslaagd zijn.  Gelukkig hadden ze een belgishe Affligem en Leffe om het slechte Oklahoma bier weg te spoelen.  

Donderdagavond was Cindy's laatste concert met de Nichols Hills Band.  Hier zijn de schuiftrompet spelers Louis, Cindy en Duncan!!

Na het concert genoten het hele orkest (en Mieille en Danny) van wat pizza.  En daar probeerde Danny een Stella Artois.  Het lijkt wel een kelk!!  Ze komen dinsdagavond terug van Hot Springs en blijven woensdag een dagje hangen in Oklahoma City om een beetje op rust te komen.  En dan zijn ze donderdagochtend opnieuw onderweg, maar dan naar New York City!!

Mijn zus Mireille en haar man Danny zijn voor de eerste keer naar Amerika gekomen, en zijn ook bij ons een paar dagen.  Ze zijn gisterenavond aangekomen en vandaag was hun eerste volledige dag.  Het begon met een lekker ontbijt en daarna gingen we op bezoek naar de State Capitol.

In de State Capitol bevinden zich de Senaat en de Kamer van Volksvertegenwoordigers.  Danny en Mireille namen onmiddellijk plaats en ze zagen dat het goed was.

Daarna trokken we voor een bezoek naar de Oklahoma City National Memorial, waar op 19 april 1995 163 mensen werden gedood door Timothy McVeigh.

Daarna moesten we even gaan afkoelen want de temperatuur vandaag was tegen de 40.  We waren gaan lunchen in de mall (groot winkelcentrum) en daarna een desertje: een lekker ijsje van Braums. 

Deze avond zijn we naar een baseball wedstrijd gaan zien.

Daarna hebben Mireille en Danny voor de eerste keer Mexicaans gegeten: tortillas en fajitas.  Ze vonden het heel lekker!

Morgen trekken we de ganse dag naar het NO van de staat waar we de Illinois rivier gaan afvaren.  En we zullen er waarschijnlijk ook in zwemmen want we verwachten ongeveer 36 met af en toe een wolkje...

Ik had normaal gezien vandaag in het NW van de staat moeten zijn, maar omdat mijn collega op het laatste moment naar Tulsa moest om te filmen, zijn mijn opnames uitgesteld tot morgen.  En dat valt tegen, want vandaag was het "maar" 42, en morgen is het de heetste dag van de zomer (en misschien de heetste dag in de geschiedenis van Oklahoma City... 45 graden in de schaduw!)  En ik weet dat ik in herhaling val, maar vandaag was het de 40ste dag boven de 40 graden.  Het vooruitzicht voor de volgende 7 dagen?

Vandaag is de ambulance in OKC 15 keer uitgerukt voor oververhitting.  Sinds vandaag zijn er 12 mensen omgekomen vanwege de hitte.  De electriciteitsrekening was dan ook voor veel mensen enorm, en de maatschappij (OG&E) heeft beloofd dat de mensen die in juli hun rekening niet betaald hebben NIET zonder stroom zullen worden gezet in augustus.  Veel mensen zullen dan ook een betalingsregeling over de volgende 6 maanden aanvragen.  Gisteren zei de weerman dat het de hele zomer zo nog door zal kunnen gaan.  Gelukkig is het binnen 50 dagen herfst:-))

De voortuin ziet er dan ook maar triestig uit.  Normaal gezien hadden aan deze plantjes mooie bloemekes moeten hangen...

En de bomen van de buurman beginnen al hun bladeren te verliezen.  Het lijkt wel of de herfst al begonnen is...

We zijn net terug van onze week in Olympia in de staat Washington, waar we Gilda hebben afgeleverd aan Cindy's ouders.  Gilda deed het perfect in de 2 vliegtuigen en heeft dus nu een nieuwe thuis gevonden aan de westkust.  En daar was het heel wat koeler dan hier...  Hier gaan we binnen een paar dagen record temperaturen voelen...  En ik trek dinsdag en woensdag naar het NW van de staat om buiten te filmen...  veel water drinken dus.  109 Fahrenheit komt overeen met 43 Celsius (in de schaduw).

Terwijl ze hier dus bakten in boven de 40 graden (vandaag de 36ste dag), was het koel in Olympia.  De maximum temperatuur was er maar 20 graden, en 's nachts maar 11.  Maar het deed deugd om eens wat "frisse" lucht te ademen.  We waren speciaal naar Olympia gevlogen want Cindy is 20 jaar geleden afgestudeerd van de humaniora, en zo'n reunies worden gewoonlijk om de 10 jaar gevierd.

Het weekend was opgedeeld in 3 partys.  Vrijdagavond was er bowling, zaterdag een gezellig etentje en zondagnamiddag een picnic. Voor de rest van de week zijn we naar de zoo geweest in Point Defiance,

en een wandeling gemaakt langs 1 van de strandjes.

Maandag naar de tandarts voor een routine bezoekje, en dinsdag en woensdag gaan Nick en ik filmen.  Donderdag moet ik de auto inleveren om wat blutskes te verwijderen (we hadden hier een korte hagelstorm een paar weken geleden) en voor de rest proberen we koel te blijven...

Vanavond is onze laatste avond dat we Gilda voor ons alleen hebben.  Morgen gaat ze naar haar nieuwe "ouders".  Wat zijn we blij dat we haar hebben mogen fosteren; ze gaat een mooie toekomst tegemoet.  Het ga je goed, Gilda-ke!!!!

Morgen zal het de laatste van de 3-daagse conferentie zijn.  Totnogtoe is alles goed verlopen, met morgennamiddag de laaste "keynote" speaker, en dan moet alles terug afgebroken worden en terug naar den bureau worden gebracht.  Voor de techies, de video switcher is een Sony Anycast.

Gisterenavond mochten we op diner in de Petroleum Club, een groot restaurant op de 34ste verdieping downtown.  Vanuit de Club heb je ook een mooi zicht op de constructie van de Devon Tower, die 50 verdiepingen zal hebben.  De Petroleum Club heeft ook aangekondigd dat ze, als de skyscraper af is, ze naar de Devon Tower zullen verhuizen...  Deze foto was rond zonsondergang getrokken.  Een leuk feit van de Tower: de bedienden die op de eerste verdiepingen zullen werken zullen naar hun nieuwe kantoren verhuizen nog voor dat het dak op skyscraper ligt!

En de hitte blijft maar duren.  Ik klink misschien als een plaat die blijft hangen, maar we mogen nog zeker een week van hetzelfde verwachten... De droogte en hitte begint ook voor schade te zorgen.  Op een paar plaatsen zijn in Oklahoma gedeeltes van het wegdek gestegen en gebarsten, en gisteren was er een waterleiding van 1.5 m breedte gebarsten.  Het was duidelijk dat er iets aan de hand want de waterdruk was maar heel laag...

Morgen moet ik om 12 uur op 't werk staan want we beginnen met het aansluiten van al onze audio en video apparatuur tegen maandag.  Dat betekent dus alle camera's, statieven, kabels, monitors, micro's, enz. verzamelen en alles opladen in onze bestelwagens.

Ik kreeg ook voor de gelegenheid mijn eigen poloshirts voor de driedaagse conferenctie.

We verwachten ong. 400 gasten, die vanaf morgennamiddag in Oklahoma City zullen aankomen.  Vele hebben onze temperaturen van boven de 40 nooit meegemaakt, en we hebben zelfs een speciale vergadering gehouden om de symptomen van zonneslag en oververhitting te herkennen.  Eergisteren belde er iemand vanuit Colorado die aan 't klagen was dat het 25 graden was dat de vochtigheid in de lucht niet te doen was.  We hebben ze gewaarschuwd dat het de hele week wanneer ze hier zijn een temperatuur van 44 graden mogen verwachten...

Je ziet dat de nachttemperatuur 26 graden is, en overdag 40.  In 't zonneke zal het gerust 45 zijn.  Ik geloof dat dit dag 25 is boven de 40. Het record is 50, en de weerman zegt dat de kans er dik in zit dat we dat record zullen breken!!